سفارش تبلیغ
تبلیغات در پارسی بلاگ
داوود در دعاهای خود می گفت : «بارالها !من دوستی تو و دوستی آن که دوستت دارد و کرداری که مرا به دوستی ات می رساند، از تو درخواست می کنم . بارالها !دوستی ات را نزدم محبوب تر از خودم، خانواده ام و آب خُنکْ قرار ده» . [رسول خدا صلی الله علیه و آله]
قطره ی شبنم

اربعین آمد و اشگم ز بصر می آید

گوییا زینب محزون ز سفر می آید

باز در کرب و بلا شیون و شینی برپاست

کز اسیران ره شام خبر می آید

***

زبان حال سکینه

بی گل رویت پدر از زندگی دل برگرفتم

دست شستم از دو عالم چون ترا دربر گرفتم

یاد داری قتلگه، نشناختم جسم شریفت

خم شدم بابا نشانت را ز انگشتر گرفتم

هر چه کردم جستجو انگشت و انگشتر ندیدم

پس سراغ حضرتت از عمه ی مضطر گرفتم

در مقام قرب بودم مات جسم چاک چاکت

تا برای شیعیان، پیغام زان حنجر گرفتم

سوختم آتش گرفتم، چون خود از شیعیانم

ز اولین پیغام تو، دستور تا آخر گرفتم

داشتم می مردم از غم، در کنار کشته ی تو

لب بر آن حنجر نهادم، زندگی از سر گرفتم

بر تن آزردهی من بوسه میزد تازیانه

من برای توشه ی ره، بوسه زآن پیکر گرفتم

بس که سیلی زد عدو، در راه وصلت بر رخ من

پیکرم نیلی شده سبقت ز نیلوفر گرفتم

از زمانی که سرت در کوفه شد، میهمان خولی

تو شدی خاکستر من رنگ خاکستر گرفتم

خواهر کوچکترم چون دید، رأست در خرابه

داد جان در پیش رویم من غمی دیگر گرفتم

خوش بحال خواهرم! جان کرد قربانِ سرتو

من گران جانم که ماندم، قبر تو در بر گرفتم

این من و این جان ناقابل فدای خاک کویت

تا نپنداری که جز تو مونس دیگر گرفتم

مجلس نامحرمان دیدی مرا بازوی بسته

آستین را پیش رویم، همچنان معجر گرفتم

خوب میخواندی تو قرآن، ای فدای اشک چشمت

تا میان طشت زر بودی تو، لیک من آذر گرفتم

ای پدر بعد از تو من دیگر نخواهم زندگی را

مرگ رازین زندگانی ای پدر خوشتر گرفتم.

***

در زیارت اربعین امام حسین علیه السلام، آمده است:«وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبَادَک َمن الْجَهَالَةِ و حَیرةِ الضَّلَالَة...»، (مفاتیح الجنان، زیارت اربعین)، امام صادق علیه السلام، در این فراز از زیارت خطاب به خداوند متعال عرض می کند که: امام حسین علیه السلام، خون قلب خود را در راه تو بذل نمود، تا بندگان تو را از جهالت و حیرت و سرگردانى ِ گمراهى نجات دهد.

یکی از مباحثی که در قرآن کریم مورد توجه قرار گرفته است، صفات جاهلان می باشد، یکی از صفات جاهلان این است که جاهلان آلوده به گناه هستند که در برابر وسوسه‌های شیطانی و شهوات توانائی ندارند. در سوره ی یوسف از زبان آن حضرت آمده است:«قالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَی مِمَّا یدْعُونَنی‌ إِلَیهِ وَ إِلاَّ تَصْرِفْ عَنِّی کَیدَهُنَّ أَصْبُ إِلَیهِنَّ وَ أَکُنْ مِنَ‌الْجاهِلینَ»،(یوسف) گفت: پروردگارا! زندان نزد من محبوبتر است از آنچه اینها مرا بسوى آن مى‌خوانند! و اگر مکر و نیرنگ آنها را از من باز نگردانى، بسوى آنان متمایل خواهم شد و از جاهلان خواهم بود.

آیه بیان‌گر اینست که کار زشت و گناه در محضر خداوند از کسانی سر می‌زند که در جهل به سر می‌برند؛ کسانی که از حقوق و حدود الهی غافلند؛ و یا علم به اوامر و نواهی الهی دارند، اما به علم خود عمل نکرده و خودشان را به جهالت زده‌اند که اینان نیز از نظر قرآن جزء جاهلانند. (طبرسى، فضل‌بن‌حسن‌؛ تفسیر جوامع الجامع‌، تهران‌، دانشگاه تهران و مدیریت حوزه علمیه قم،‌ 1377ش‌، چاپ اول، ج‌2، ص188.).

بنابراین؛ امام حسین علیه السلام، به شهادت رسیده است به این منظور که امت اسلامی را از جهالت و گناه نجات بخشد. پس برای نزدیکی به امام حسین علیه السلام، بر ما لازم است که تمام توان خویش را به کار گیریم و از گناه دوری نمائیم، و به هدف امام حسین علیه السلام، پایبند باشیم. و این لازمه ی عشق و محبت به امام حسین علیه السلام است. والسلام، التماس دعا. 


کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط حسن علی نصرتی 98/7/25:: 10:58 صبح     |     () نظر